Koninginnedag in Costa Rica

29 april. Koninginnedag in Costa Rica. Nee, geen schrijffoutje. Echt de 29ste! Vorig jaar was de viering niet doorgegaan doordat, na de Karst V actie in Apeldoorn, alle festiviteiten op een laag pitje werden gezet. Wil je dat soort zaken voortaan voorkomen? Organiseer dan gewoon de K’dag een dagje eerder! Slim toch?

Wij waren net de dag ervoor aangekomen vanuit Nederland en wilden deze Nederlandse traditie niet missen. Dus vertrokken we ‘s middags op tijd naar de receptielocatie. Wat een volle bak! Veel Nederlanders die in Costa Rica wonen (een enkele bekende voor ons) en veel Costaricanen en ander Corps Diplomatique volk. Gauw zo’n 600 man! Terwijl wij hadden gerekend op een mannetje of 50. Foutje, onze queen is populair! Of zou het aan het gratis Heinekenbier en de hapjes hebben gelegen?

Vreemde actie
Het is bijzonder om te merken wat ‘Nederland in den vreemde’ met me doet. Alsof het een beetje ‘thuis voelen’ ineens zo belangrijk is! Hoe vaak sta ik in Nederland in de rij voor een slecht getapt Heineken biertje? Zelden. Hoe vaak sta ik in NL 30 minuten in de rij voor 5 poffertjes? Nooit! Ik koop ze bij AH per dozijn! Belachelijk om daar voor in de rij te gaan staan. En toch deed ik het de 29ste. Het moet niet gekker worden!

Gelukkig was ik niet de enige (anders was er ook geen rij geweest). Ook de schalen met haring en rookworst werden geplunderd. Natuurlijk geen enkele Tico die de haring at. Ze zouden wel gek zijn. Dat is toch geen voer! Rauwe vis en dan ook nog ingevlogen. De rookworst, nee geen Hema, was ook prima voor ons. We zijn wel een gek volkje.

Presenteren
Ik heb wel meteen business mogelijkheden gespot! De Nederlandse ambassadeur deed het nog leuk. Maar daarna kwam er iemand aan het woord……Wat een drama. Met een beetje training kan zelfs dat leuk worden. Als dit de algemene stijl is… Maar eens kijken hoe we dit gaan organiseren!

Daar ben ik toch al druk mee. Als de bouw klaar is moet ik wel wat gaan verdienen. Daarvoor is het wel handig om nu alvast zaken op te starten. Genoeg plannen, nu nog even kijken welke levensvatbaar en passend zijn. Ik houd je op de hoogte! Mocht je Costa Rica kennen en nog ideeen hebben, dan hoor ik het graag!

3 May 2010
By on 03:47
Het sprookje van de container

Heel, heel lang geledenx85.

Was er eens een container. 12 meter (40 feet) lang en een metertje of 3 breed en hoog. Zijn naam was Yang Ming. Hij was grijs met rode letters. Vroeger was hij in dienst bij een grote transport maatschappij. Maar toen hij wat oud werd, wilde zijn baasje van hem af.

Gelukkig was er ergens in de tropen wel iemand die hem wilde hebben. Hij kon namelijk nog heel goed dienst doen als slaapruimte en opslagplaats bij een bouwproject. Die bouwplaats was wel een beetje lastig te bereiken, maar gelukkig, de meneer die hem ging brengen kon heeeeeeel goed sturen. Dat zei hij zelf.

P3240097_2

Hoe gaat een container de berg op?

Bochtje voor bochtje. Tenminste zo wilde de chauffeur het graag doen. Alleen was zijn truck daar niet helemaal geschikt voor. Bij de eerste bocht lag de Yang Ming als bijna in de goot! Hij schrok enorm! Die chauffeur kon toch goed sturen?

Gelukkig was er een andere meneer met een Wahop (Backhoe). Die kon de truck weer terug de weg op trekken. Dat er allemaal mensen in de file voor en achter hem stonden, dat kon Yang Ming natuurlijk niet zien.


Oh nee, weer een bocht!

Ja hoor, ook bij de volgende bocht kon de chauffeur Yang Ming weer niet uit de goot houden. Dat er dit keer ook een waterleiding stuk ging was best jammer. Maar gelukkig was zx92n nieuwe baasje er bij en die repareerde het maar weer snel. De meneer met de Wahop was in de buurt gebleven en kon hem weer de weg op helpen. De file voor en achter werd weer langer en langer. Gelukkig heeft er nooit iemand haast in Costa Rica. Iedereen was rustig met elkaar aan het kletsen en er was helemaal geen stressx85x85


Help, een bocht met brug!!

Nu werd de uitdaging wel erg groot! De chauffeur dacht toch dat hij het wel kon. Ook al zat hij met de wielen bijna in de rivier. Gelukkig waren er nu meer mensen die hem vertelden dat het zo niet kon. Er waren zelf mensen die beweerden dat Yang Ming nooit de berg op zou komen. x91Want dat was nog nooit gebeurd en Yang Ming was veel te grootx92. De chauffeur ging weer achteruit. Want keren kon natuurlijk niet op de smalle bochtige en steile weg. Maar ook achteruit kwam hij weer snel een bocht tegen. En ja hoor. Yang Ming lag weer in de goot.


Tom poes verzin een list!

Dit ging zo niet lukken. Het hele dorp was al in rep en roer. Als er politie was geweest, dan hadden ze vast al opgetreden. Er kwam hoog beraad. De nieuwe baas van Yang Ming, ja, die in die grote auto met vlaggenmast voorop, besloot samen met verschillende x91expertsx92 dat het anders moest. Yang Ming werd afgeladen en in de berm gezet. Het werd al donker en in het donker de bochten, berg en brug over was wel heeeel uitdagend. De chauffeur ging met zx92n aanhanger weer snel naar huis. Na weer een waterleiding en verschillende bermen geraakt te hebben.

P3260071_2_3

Wahop rules!!

De volgende ochtend stonden er om 6.30 uur twee wahops op de stoep. Die gingen Yang Ming wel even op zx92n plek zetten. Met wat schuiven, tillen en duwen was het na 2 uur gedaan. Yang Ming stond op zx92n nieuwe plek. Een plek waar hij, waarschijnlijk, nooit meer weggaat. Alle nieuwe bewoners waren erg blij met zx92n komst en sneden meteen een extra deur in zx92n zijkant. De nieuwe bazin heeft al plannen om er een atelier van te maken. Kortom, Yang Ming leeft nog lang en gelukkigx85.


Moraal van dit verhaal

1. Luister naar je intuxeftie. Als die zegt dat 40 feet wat veel is en misschien 2*20 ook wel kan, luister daar dan naar!!
2. Vrienden in het dorp maak je door de weg te blokkeren.

3. Luister niet naar wijze buurmannen die vertellen dat iets niet kan omdat het x91nooit eerder heeft plaatsgevondenx92.

4. Een Tico zegt geen x91Neex92, zelfs als hij daardoor in de shit cq goot komt.

5. Ik wil een wahop voor mx92n verjaardag. Die kunnen namelijk alles!!

Meer foto’s van dit avontuur kan je zien via:

http://www.mijnalbum.nl/Album=MTZNNKXV en via

http://www.mijnalbum.nl/Album=G6N3XOUT

27 March 2010
By on 19:43
Bob de Bouwer in actie

Van nul naar 100

Hoe snel kan je schakelen hier in de tropen? Ik heb het getest. Snel! Als je maar alles voorbereid hebt. En daar had ik genoeg tijd voor…. Afgelopen donderdagochtend kregen we eindelijk de vergunning. Na vier maanden hebben we een vergunning voor 3 huizen. Een theehuis en een vergunning om x91grond te verplaatsenx92 ofwel een weg aan te leggen.

Hoe dat hier in zx92n werk gaat? Eerst krijg je allemaal landelijke instanties die hun plasje moeten doen. Over de afstand tot de rivier. Over welke bomen wel/niet weg mogen. Over het project an sich en vervolgens ook nog een gemeentelijke vergunning over de bouwtekeningen. Die eerst al gekeurd zijn door de vereniging van architecten. Kortom, socialistische werkverschaffing is er niets bijx85.

Dinsdag kwamen de inspecteurs kijken naar de grond, waar we de huizen en de weg hadden uitgezet met lint. Donderdag konden we alles ophalen. Yeah, sure. Ophalen wil vooral zeggen, wachten tot alle stempeltjes er op staan. En vervolgens de rekening betalen.

P3190085_2Klaarx85x85.Af

We hadden alle hulptroepen al in de startblokken. De wegbereider had zx92n x91wahopx92 graafmachine met bestuurder klaar staan. In goed Nederlands een x91graaf-laadcombinatiex92.

Een super sterke machine die voor ons twee wegen gaat aanleggen. Eentje als entree bij het theehuis en de ander om materialen op het terrein te brengen, zodat de bouwers niet alles op hun rug hoeven mee te sjouwen. Arbo- rules!!

Op zaterdag waren de wegen gelegd, nu nog bestraten. Dat gaat hier natuurlijk niet met asfalt of straatstenen, maar met gravel. Maandag komen er 10 vrachtwagens hun lading storten. Dan moet het, voor de komende regentijd, goed zijn.

Water en elektra

Nadat we de vergunning kregen, moest alles wat we klaar gezet hadden ook in xe9xe9n keer gaan lopen. De water aansluiting (zonder water blijft het beton zo x91stoffigx92). De elektriciteit, en nee, dat gaat niet met xe9xe9n telefoontje naar Nuon of Essent, maar via een lang traject met de ICE. Om daar niet afhankelijk van te zijn hebben we natuurlijk ook tijdelijke stroom geregeld. En die moet ook aangesloten worden. Want zonder stroom draait die betonmolen zo lastig. Alle faciliteiten om aan de slag te kunnen.

De bouwer die ik geselecteerd heb, moest zx92n materiaal lijst inleveren. Hoeveel zakken cement, hoeveel betonijzer, hoeveel grint, hoeveel etc. Met die lijst ben ik weer op jacht gegaan naar offertes, want we blijven natuurlijk wel op de kleintjes letten!

Maandag gaat de bouwer zx92n werkplek klaar maken. Hij komt hier nl met z’n crew logeren. En aangezien we geen camping hebben, moet hij zelf even tentjes bouwen en slaapplekken maken. Dinsdag begint hij met het graven van gaten waar de funderingen in komen. Volgens zijn planning moet dat deel (de fundamenten) het in zes weken klaar zijn. Wex92ll see ;-)

En ondertussen

Gebeuren er allemaal andere zaken die weer aandacht vragenx85. Je weet dat ik als een koning in mijn tank met bullbar rijd (zie enkele weblogs geleden). Die bullbar is van RVS en erg stevigx85..dacht ik. Maar aangezien hier veel wegen niet geasfalteerd zijn en dus uit grint, gravel, zand en veel gaten bestaat, is rijden hier nogal hobbelig. Vandaar ook die 4 wheeldrive! Maar goed met al het hobbelen gaat er wel eens wat los.

Bullbarloos

Zo ook mijn bullbar, althans zo bleek woensdagavond. Ik had wel een x91bonkx92 gehoord en daarna een hobbel, maar mijn eerste idee was x91steen onder mx92n wielx92. Totdat ik ineens zag dat mx92n nummerbord weg was. En die zat op de bullbarx85.. Zonder nummerbord heb je hier een probleem. Je mag natuurlijk niet rijden, kunt boetes krijgen (en die hebben ze net verhoogd naar $ 250) en je moet een heel nieuw kenteken aanvragen. Alleen een nieuwe plaat kan nietx85 Ik had de balen er van. Voor dit soort gedoe had/heb ik helemaal geen tijd. Want dat nieuwe kenteken kan ik alleen in San Josxe9 krijgen en dat kost me een dagx85

Visualiseer en krijg meer!

Het enige wat ik me kon bedenken is dat de kracht van visualiseren erg sterk is. Als je er nog nooit wat over gelezen hebt zou ik dat toch vooral eens doen. Nee, niet x91The Secretx92, maar een ander boek over dat onderwerp. Ik heb me dus suf gevisualiseerd dat ik ergens met de bullbar en kentekenplaat in mijn handen stond. En wat denk je?

Ik parkeer bij de Muni (gemeente) voor de deur en daar stopt een vrachtwagentje. Hij vertelde me doodleuk dat mijn nummerbord bij de politie in het dorp lag! Kortom, die had ik x91s middags dus weer terug!

De volgende dag kwam er heel ergens anders weer iemand op me af die me wederom vertelde dat mijn bord bij de politie lag. Hoe bedoel je hulp? Nu valt mijn tank ook wel wat op, maar zoveelx85.. (en over visualiseren vertel ik je later wel wat meer).

Ik zal achter deze weblog even wat fotox92s van de graafwerkzaamheden hangen, dan kan je een beetje meekijken. Je snapt helemaal niet waar je kijkt en hoe het wordt, maar geloof me. Wij weten het wel. We hebben het al gevisualiseerd ;-) Voor jouw is het ‘goedbedoelderotzooi’ met veel groei en her en der een weg.

21 March 2010
By on 01:58
Het gevaar van Sudoku’s

Vorige week ben ik even een weekje naar Nederland geweest. Acht weken zonder Mique en zonder het voelen van een groeiende buik is toch wel veel. Skype is leuk, maar het echt is leuker! En aangezien de vergunningen hier nog niet rond zijn hebben we besloten dat ik ‘even’ snel naar Nederland op en neer ging. Inderdaad, een mijl op zeven, maar voor het goede doel.

Filmpje!
Ook deze reis weer een bijzondere ervaring en vooral lering. Dit keer vloog ik met KLM zodat ik de route: San Jose- Panama- Amsterdam kon uitproberen. Mooie snelle route en lekker vliegen met KLM, dat was helemaal goed (vooral het feit dat er een prive beeldscherm is met meer dan 70 films is lekker ;-) ).

Sudoku risico
In Panama stond ik rustig in de rij een Sudoku te maken. En werd ik voor het eerst in mijn leven aangezien voor een bolletjesslikker. Geen idee waar ze dat op beoordelen, maar ik heb een vermoeden…. (alleen reizende man, ongeschoren, Sudoku’s maken). Kortom, ik was verdacht. Wat er dan met me gebeurd is gek. Ik weet dat ik geen bolletjes heb geslikt (ik ben niet eens balvast, laat staan bolvast), maar toch is het dan ineens spannend. Ik moest meelopen met het mannetje dat mijn paspoort had, want dat paspoort laat ik niet zomaar meenemen. Trapjes af, deurtjes door, over het platform, nog een achterdeurtje en dan een kamertje. Nee, het was geen stripsearch, gelukkig niet, maar een rontgenonderzoek. Ik mocht dus voor een plaat staan en daarna werd er een foto gemaakt. Natuurlijk niets te zien.

Op zo’n moment gaan er toch heel veel dingen door me heen. ‘Ik weet dat ik niets geslikt heb, maar er zal toch niets in mijn bagage gedaan zijn?’, ‘Heb ik iets anders bij me wat niet mag? En wat kan dat dan zijn?’, ‘Is dit wel zuivere koffie, wordt ik niet zo gestript en beroofd?’. Niets van dat al. Het was een gewone ‘routine’  controle. Mijn lering: scheren voor vertrek (dan ben ik iets minder landloperig inderdaad) en geen Sudoku’s meer maken.

Kkkkkoud
In Nederland was het lekker om Mique weer te zien en voelen. Maar dat weer mogen jullie houden. Man, wat is het koud. Van 30 graden naar nul. Dat kan ik niet meer aan. Ben blij dat ik nu weer in m’n korte broek zit.
Het was ook handig om weer even wat spullen mee te nemen naar Costa Rica. Ik kwam zonder bagage (met alleen een lege koffer) aan en ging met twee volle (2 * 23 kg) weer weg. Dat ga ik in april nog een keer doen. Zo vervoeren we de eerste zaken al deze kant op. De rest gaat met wat dozen op een palet. Mique is naast haar werk druk bezig met de verkoop van spullen die niet meegaan en het inpakken van wat wel mee moet.

Vergunning
Toen ik terugkwam in Costa Rica was er meteen goed nieuws! We hebben de Setena vergunning. Niet dat dit iemand wat zegt, maar het gaat om een landelijke instantie die toestemming moet geven dat we de grond op ons gebied gaan veranderen. Er komen nl drie huizen en een theehuis op. Daarnaast wordt er een weg aangelegd. Dat vraagt toch om het verwijderen van wat bomen en verplaatsen van grond. De Setena is ook een soort Big brother. Ze hebben de macht om projecten stil te leggen als het volgens hun niet klopt. Dan lig je meteen 2 jaar stil en gaan ze ‘onderzoek’ doen. Je snapt, daar zaten we niet op te wachten. Nu heeft het 1 maand gekost en hebben we de toestemming! Yes!

Vanmiddag ga ik met Jasper naar de Muni (Gemeente) om de bouwvergunning aan te vragen. Dat is de laatste die we moeten hebben, dan kunnen we ‘los’. Eindelijk, al heeft dat meer te maken met mijn ongeduld dan met de ‘normale’ gang van zaken hier.

12 March 2010
By on 17:27
Pixf1ata-time

Stel je bent jarig in Costa Rica. Wat doe je dan met een verjaardag? Je gaat een Pixf1ata stuk slaan. Een Pixf1ata is een pop van papier-machxe9, ongeveer zo groot als een kleuter. Je spreekt het uit Pienjatta. Die pop hang je op aan een touw en dan mogen alle kinderen net zolang slaan dat de pop aan gort is. Als hij uit elkaar geslagen is komen er allemaal snoepjes uitvallen.

Vandaag was het de verjaardag van Cees. Cees is een vriend van ons hier in de buurt. Samen met Miranda heeft hij een kleine tentlodge (www.riotico.com). Ik kom er geregeld over de vloer om mee te eten of een biertje te drinken. Gisterenavond hoorde ik dat hij vandaag jarig zou zijn. Op de vraag van zx92n zoon of hij ook een Pixf1ata zou krijgen, vertelde hij dat als je 45 wordt je geen Pixf1ata krijgt. Nou mooi niet, dacht ik zo. Ik heb wel een mooi cadeau voor je.

Vanochtend dus op jacht naar een Pixf1ata. Bij de Winkel-van-Sinkel, waar inderdaad alles te koop is. Hadden ze een x91Elmox92 Pixf1ata.

P2260087_3

Daarna naar Cees. Die liet de hele buurt optrommelen zodat alle kinderen de Pixf1ata konden slaan en daarna de snoepjes opeten. Stel je maar voor, hongerige kinderoogjes, allemaal een plasticzakje in de hand om de snoepjes in te doen. Vol verwachting werd er geslagenx85..

Eerst de eerste arm er af. Nog geen snoepjes. Toen de tweede arm. Nog steeds geen snoepjes. Toen been 1. Je raad het al. Geen snoepjes. Been 2. Geen snoepx85..Mmm ik begon nattigheid te voelenx85. Inderdaad, zelfs toen de kop er af was bleek er geen snoep te zijn. Dat had ik er dus zelf in moeten stoppenx85x85 Jammer.

10 teleurgestelde kindergezichtjes, tranen in de ogen, verwijtende blikken, gekwetste kinderzieltjes. Kortom weer 10 traumax92s er bij. Gelukkig wist Cees de boel nog een beetje te redden met zijn eigen bak snoep. Mijn dank was groot.

Je snapt dat ik daarna alle hoon van de volwassenen over me heen kreeg. x91Dat had ik toch moeten weten!x92

Dus de grote lering van vandaag: Een Pixf1ata moet je zelf vullen.

26 February 2010
By on 22:46
Verbazen en verwonderen

Verbazing in plaats van frustratie

Het zou wat zijn. Als ik me nu al niet meer verbaas over zaken in dit lekkere land. Gelukkig vind ik het verbazen en verwonderen veel te leuk. Veel beter dan frustratie ;-) De afgelopen dagen heb ik mijn portie x91verbaas je in de autox92 weer gehad. Ik maak je er graag deelgenoot van.


Nieuwe weg!

Sinds 3 weken is er een nieuwe, grote, weg in Costa Rica. Jawel, met 1 nieuwe weg is dit land al erg blij. Niets geen 6 baans A12 of 10 baans A2. Een 2 xe1 3 baans weg door de bergen. Gemaakt door een Spaans bedrijf, dus de kwaliteit moet goed zijn (denk iedereen hier). Maar goed een nieuwe weg vraagt om nieuwe zaken. Zo is het dit keer een tolweg. Je hebt 4 tolposten en daar betaal je iets. Niemand snapt waarom je nou precies dxe1t bedrag betaald, maar goed. Niets is hier logisch, dus verbaas ik me gewoon over bedragen van 320, 480, 640 en 490 Colones. Want dat vraagt natuurlijk om problemen. Veel tijd verspilling voor het teruggeven van wisselgeld. 300, 500, 600 en 500 had immers net zo goed gekund. Maar er heeft vast iemand over nagedacht, denk ik dan.

Velocidad_minimaNieuwe borden.

Naast de super mooie weg, meanderend door de bergen, met magistrale vergezichten, hebben ze ook besloten om voor deze weg een nieuw bord te ontwikkelen. Een bod met een minimum snelheid. Wel goed bedacht. Dan krijg je tenminste geen fietsers, wandelaars, kinderwagens, paarden en picknickplekjes langs de weg (denken zex85). Maar wat wil nux85 niet iedereen in dit land kan lezen. En als je niet kunt lezen is dat geen reden om geen auto te rijden. Tuurlijk niet, daar hoef je nl alleen maar het stuur voor vast te houden.

Het bod heeft dezelfde kenmerken als een snelheidsverbodsbord en je snapt het al. Het crexebert slakken. Dus op de mooie weg, waar je ook wel 140 zou kunnen, rijden ook slakken niet harder dan 40 kph. Dat vraagt weer om creatief weggebruik. Want ook daar zijn ze hier goed in.

Inhalen?

De weg heeft meestal bergop 2 banen en bergaf 1 baan. Best logisch zodat je langzame vrachtwagens bergop kunt inhalen. Alleenx85..het x91langzamex92 verkeer moet dan wel rechts gaan rijden. En dat gaat in dit macholand niet altijd vanzelf. Want toegeven dat jij bij de x91langzamenx92 hoort is natuurlijk niet stoer! Dus de meesten rijden gewoon links. Tja, wat doe je dan als x91snellex92? Je haalt rechts in. Maar ook niet altijdx85 Kortom, bergop is het een leuke slalom partij! Een Super-G, maar dan bergop. Doen we hier toch nog iets aan de winterspelenx85

Tanken

Op de mooie weg zijn nog geen tankstations. Dusx85.als je geen benzine hebt is het een uitdaging. Dat overkwam me toen ik onze x91nieuwex92 auto meenam. Mijn aanname….(yep, de mother-of-all-fuckups) was dat ik hem met volle tank mee zou krijgen. Nee dus. Na 10 kilometer kwam ik er achter dat het tanklampje in ieder geval werkt! Ook goed om te weten natuurlijk. Meteen besloten om de mooie weg maar weer af te gaan en het dichtstbijzijnde tankstation op te zoekenx85..15 kilometer verder kwam ik de eerste tegen. Dus dat weet ik ook weer. Met een brandend lampje kan ik minimaal 15 kilometer rijden.

Terracaon_with_bullbar Slagschip met een Ticopiepje

Over de nieuwe auto kan ik al heel veel vertellen. Bv dat zijn draaicirkel ongeveer 20 meter is (yep een tank).

Dat de bull-bar voorop veel ontzag opwekt in de binnenstad van San Josxe9. Ik heb ineens erg veel ruimte in de drukte!

Dat op de bull-bar een soort vlaggenstok zit. Hij is als het ware WK-proof. Nog een oranje vlag en ik kan de weg op ;-) het voordeel is ook dat iedereen in de buurt de auto dus al herkent.

Dat die bull-bar er bij nader inzien op zit zodat ik weet waar de hoek van de auto zitx85.

Dat er heeeeel veel knopjes op zitten, maar geen gebruiksaanwijzingx85. Dus als iemand die nog heeft liggen? Ik houd me aanbevolen.

Het mooiste is het Ticopiepje. Dat is een piepje wat afgaat als je de auto afsluit of open doet. Je kent het wel. Niemand die mij meer onverwacht hoort langskomen.

Tot zover een deel van de verwondering van afgelopen week.

Later meer.

21 February 2010
By on 22:44
Zweet, zweet en zweet.

Sporten in de zon
Hoe blijf je fit in de tropen. Er is geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om lekker, zoals in NL, om 11.30 uur een wedstrijd te gaan voetballen. Gelukkig bestaat dat hier bijna niet. Je/ik zou verdampen en doorbranden. Een temperatuur van 30 graden (35/40 in de zon) en een luchtvochtigheid van 90% zorgt ervoor dat je hele lichaam verhit, maar dat je zweet niet echt lekker weg kan.

Dus alles wat sport betreft gaat hier in de vroege ochtend of begin van de avond. Vanochtend om 8.00 uur stond ik samen met Cees (een Nederlander die hier met voetbaltraining voor kinderen is begonnen) op de x91canchax92. De x91canchax92 is een soort Johan Cruyffveldje. Ongeveer 40 meter lang en 20 breed met 2 kleine doeltjes, kunstgras en een net (van 5 meter hoog) rondom het veld. Daar staan dan 14-20 kinderen te popelen om achter een bal aan te rennen. De groeps is nogal divers. Jongens en meisjes. In de leeftijd van 4 tot 16 jaar. Om die allemaal tegelijkertijd te trainen is bijna onbegonnen werk. Cees was er mee begonnen en vroeg of ik hem wil helpen. Tuurlijk doe ik dat. Lekker bezigx85.

P1300013Samen gaat het prima. Ik had vanochtend de x91ouderenx92. In de hitte en zon. Afzien, voor hen en mij. Maar wel helemaal leuk. Koppen, schieten, afronden, wedstrijdjes keeper tegen de schieters en natuurlijkx85.ook hier wint de keeper altijd. Het lijkt HVV wel.

Na afloop van het uur stopt het zweten niet meer. Het maakt niet uit hoe lang je uitzweet of douched. Het blijft stromen. Lekker voor je huid, zal ik maar zeggen. Nu zox92n 5 uur later en 4 liter water gaat het weer.

Bak
Gisteren ben ik voor de verandering weer naar de hoofdstad, San Jose, geweest. Dat is nu bijna elke week zo. Deze keer om onze auto te kopen. Toen Mique er nog was hadden we al een proefrit gemaakt, maar er moest nog wat aan de auto gebeuren (en onze Euro-overschrijvingen vanuit NL waren nog niet binnen). Goed nieuws. Sinds gisterenmiddag zijn we onze huruauto kwijt en rijd ik in een tank. Een PCHoofd tractor van het ergste soort. Nee, geen Hummer. Het is een Hyundai Terracan. Met een draaicirkel van 15 meter en die makkelijk 7 mensen kan vervoeren. Genoeg voor een kinderzitje op de achterbank en dan kunnen er nog 6 mensen mee! Ik zit als een koning op mx92n troon in die bak. Ik zal later wel een foto maken, dan kan je zelf zien wat het is geworden.

Geniet van het schaatsen en tot later!
Maarten

13 February 2010
By on 20:19
Remi in de zon

Gek eigenlijk. Hoe snel zaken kunnen veranderen. Vorige week waren Mique en ik nog druk met het maken van afspraken hier. Met het maken van materiaallijsten voor de bouw, met de regelen van een mobiele telefoon, kortom lekker praktisch samen aan de slag. En zo zit Mique weer in Nederland. Dat is weer een staaltje van improviseren van de bovenste plank.

Toch niet gezellig!
Zoals je wellicht weet zoeken we een goede balans tussen inkomsten en uitgaven. Aangezien het er naar uitziet dat we hier het komende jaar voornamelijk veel en hoge kosten hebben, is elke Euro omzet in Nederland welkom. Het zorgt er voor dat we hier meer kunnen investeren en minder ‘opeten’. Toen Mique dus het aanbod kreeg om nog een interim-klus in Nederland te gaan doen was de keuze snel gemaakt. Niet leuk en gezellig, maar wel handig, praktisch en minder (financiele) stress op termijn.

Voor mij (Maarten) heeft dat tot gevolg dat ik alleen hier de selectie van bouwers ga doen. Alleen, maar met de nodige hulp van alle mensen die we hier kennen. Gelukkig hebben we dat de vorige keren goed gedaan. Ons netwerk is best groot en erg waardevol!

Vanochtend heb ik met Jasper samen met een locale bouwer om de tafel gezeten. Langzaam maar zeker wordt het steeds duidelijker wat we willen en wat niet. Aannemers die het gehele project willen doen kiezen we niet. We delen het project op in verschillende fasen. Elke fase is een apart onderdeel en alle materialen kopen we zelf. Als we dat aan aannemers hier overlaten dan weten we wat er gaat gebeuren…..het geld is verdwenen zodra de aanschaf nodig is. Wellicht iets meer werk voor ons, maar wel zekerder. En al het voortschrijdende inzicht wordt via Skype weer met Mique besproken.

Actie
Naast alle gesprekken is er gelukkig ook tijd voor actie. Afgelopen woensdagavond heb ik weer een uur achter een bal aan mogen rennen. Na dat uur heb ik minstens 2 uur nodig om uit te zweten. Zelfs in een sauna is het minder zweten! Heerlijk. Vandaag heb ik het voetballen een vervolg gegeven door een uurtje een training aan kids uit de omgeving te geven. Een vriend van ons, Cees, doet dat normaal hier, maar die zat vandaag in Panama. Of ik het wilde overnemen. Natuurlijk!
Gisterenavond heb ik mijn hoofd gebroken over de oefeningen. De groep is nl nogal divers. Engelstalig, Spaans, Frans, Nederlands. Maar vooral het verschil in leeftijd is een uitdaging. Van meisjes van 4 jaar tot pubers van 14. En bedenk daar maar eens oefeningen voor die ze allemaal kunnen. Wie nog een idee heeft, laat maar weten! Trouwens wel erg leuk om in Spanglish instructies te geven. Het publiek (alle ouders die lekker in de schaduw zaten) zal zich wel vermaakt hebben met mijn taaltje. ‘Eduardito, kick el ballon muy fast y correr arround that bottle’.

Achteraf ging het allemaal prima. Beetje warming up (yep, ook in de hitte om 8.00 uur), oefeningen met de bal en partijvormen. Bulletje kan er trots op zijn. Heb ik toch wat van hem geleerd (denk ik).

Gaatje
Gisteren ook de eerste lekkeband gehad. Geen gekke zaak hier. Alle wegen naast de doorgaande zijn nl van gravel. Steentjes, zand, keien. Kortom, standaard lekkage materiaal. In Nederland heb ik nog nooit een lekke band gehad. Hier bijna wekelijks. Je krijgt er wel routine in ;-)
Volgende week mag ik onze eigen auto ophalen. Een tank. Zo rijdt het. Lekker stevig en robuust. Met veel ruimte voor mensen en cementzakken (what’s the difference). Ik kijk er naar uit. Weer een stukje meer ‘eigen’ hier.

Vrije tijd?
Ik kreeg van de week de vraag of ik al bruin was….NOT. Ben veel te druk. Lijkt NL wel. We zijn samen 1 keer naar het strand geweest (was wel weer heerlijk) en 1 keer wezen zwemmen in de rivier. Verder dus nog weinig vrije tijd. Morgen misschien.

Later meer. Ik ga nu naar de Pizza avond bij Joe. Voor de kenners ;-)

6 February 2010
By on 22:26
Speltip 9: Spreid je kansen

Hoe vaak zou het voorkomen dat de bagage van reizigers niet goed aankomt? Het gaat zeker vaker goed dan fout. Maar als het fout gaat ben je meteen onthand. We hebben het weer zelf mogen ondervinden. Op onze vlucht van Amsterdam naar San Josxe9 hadden we het lot ook wel getart. Met twee overstappen in de VS gun je alle krachten wel erg veel mogelijkheden om iets fout te doen.

Tandpasta zonder borstel
In New York wist de aardige dame van Delta Airlines ons al te vertellen dat we de aansluitende vlucht in Atlanta niet gingen halen. We hadden twee keuzes. Of blijven overnachten in Atlanta (yeah, right. Overnachten in Atlanta stond zeker niet op mijn verlanglijstje. Dacht het niet dus.) of overgeboekt worden op een vlucht van Continental, maar dan zonder bagage aankomen. Want die ging wel naar Atlanta. We kozen dus voor de x91no luggage optionx92.
Als je dan na een vlucht vermoeid aankomt er ook nog vergeten bent om een tandenborstel in je handbagage te doen, dan wordt het wat vervelender. Poetsen met kauwgum en een vinger maakt je gebit toch wat minder schoonx85.

De eerste dag in Costa Rica hadden we een koffiedate in de ambassade. Als eerste hebben we dus maar onderweg even een borstel en wat tandpasta gekocht. Heerlijk. Zowel de date als de borstel waren een succes.

Onze grote lering van deze ervaringx85.deel niet alleen bagage op in twee koffers, maar neem ook wat mee in je handbagage. (Schoon ondergoed, tandenborstel, pasta, lenzen op zx92n minst)

Bij ons in de PC
Normaal zijn we altijd zo kort mogelijk in San Josxe9. Het is namelijk nou niet echt een bijzonder inspirerende stad. Maar als je er toch bentx85. x92s Middags kregen we onze huur auto en hebben we weer een rondje sightseeing gedaan. Naar de importeur van mooie Balinese meubels. Daar was zichtbaar dat de crisis ook aan deze branche niet voorbij gaat. Weinig mooie spullen en vooral veel Aziatische meuk. Daarna via de locale bouwmarkt naar de PC Hoofdstraat van Costa Rica. De Multiplaza in Escazu. Duurder en luxer kan je het bijna niet krijgen. Een mall met alleen maar luxe kleding, meubels, telefoonzaken, keukenshops en een heerlijke koffie tent. Goed voor ons om weer te zien dat echt alles in CR te koop is, alleen soms wat duurder dan in NLx85 We kunnen met een gerust hart al onze inboedel in de verkoop gooien. Transporteren en meenemen maakt het duurder dan nieuw kopen. Mocht je dus nog op zoek zijn naar een halve of hele inboedel, laat het even wetenx85. Mique heeft bijna al onze spullen al uitgewerkt in een x91verkoopcatalogusx92.

Vrijdag kwam eindelijk onze bagage en met schoonondergoed en op slippers konden we op weg naar het Zuiden. Op weg naar ons toekomstige thuis.
Via een mooie toeristische route kwamen we zox92n 6 uur later gesloopt aan in Uvita. Normaal duurt de reis zox92n 4 xe1 5 uur, maar nu even wat langer. Gelukkig gaat morgen (27-1) de nieuwe snellere route open en kunnen we in 3,5 uur van Uvita naar San Josxe9. Als deze zomer ook het allerlaatste stukje gravelweg verbouwd is, zitten we op maar 3 uur van het vliegveld! Dat is kicken! Goed voor al onze toekomstige bezoekers. Met Jan en Jo over een maand als eersten.

$$ voor kilox92s papier
De eerste zaken die we hier te doen hebben, is het regelen van de laatste vergunning. We denken de laatste, maar ze zijn hier elke keer creatief en weten een nieuwe stempel te bedenken. Of het echt de laatste is wachten we maar af.
Maandag eerst een overleg met de advocaat om ons nieuwe bedrijf (de derde hier) op te richten. We kunnen je met grote trots vertellen dat x91Elements Uvitax92 vanaf 25-1 bestaat! Elements wordt het bedrijf waar we alle activiteiten in gaan organiseren. Van het verhuren van de huizen, de trainingen en coaching tot de entree voor de Beeldentuin en de koffie in het loungecafxe9.
Aangezien je hier alles in een aparte BV stopt hebben we er meteen maar een 4e bedrijf bij gekocht. Deze keer alleen voor het kopen van een auto. We willen nl in de komende twee weken een eigen auto kopen. Huurautox92s heb je hier genoeg, maar ze zijn niet echt goedkoop. Komende week dus op zoek naar een leuke 4wd.

x92s Middags een uitgebreid overleg met de architect. De laatste vergunningsaanvraag ingevuld. Tekeningen doorgesproken en vervolg afspraken gemaakt.
Op de terugweg naar huis werd Mique een beetje gek van alle kosten die we nu weer gemaakt hadden. Bedrijfje hier, BVx92tje daar, belasting hier, vergunningsaanvraag daar. Kortom allemaal kosten die je moet maken voordat we ook maar 1 steen gebouwd hebben. Ze werd er helemaal gek van. Gelukkig hebben we daar een oplossing voor gevonden. Tijdens de rit terug besloten we nog even bij kennissen langs te gaan die een interieur winkel hebben. Enx85.ze hadden uitverkoop. We hebben dus nu onze eerste echte stoffelijke zaken voor x91Elementsx92 gekocht! 4 super mooie wastafels. Heerlijk om nu eens iets echt in handen te hebben.

Dinsdag was een relaxt dagje. Materiaallijsten maken voor de bouw (Kijkersvraag: hoeveel stopcontacten gaan er in xe9xe9n huis?) en voor de hond zorgen. We zitten de eerste week namelijk in een huis van vrienden. Die zijn een weekje naar Cuba en wij passen op de hond. Zo gaat het hier vaker. Oppassen op huizen/hotels als anderen even weg moeten. In juni doen we het een hele maand. Voor wie interesse heeft, in augustus is er vraag naar een stel/iemand die een klein hotel wil managen voor een maandje. Mocht het je een leuk idee zijn, laat maar weten. Wij leggen het contact wel.

Vandaag naar de ‘grote stad’, Perez Zeledon, driehonderdpostzegel’s gekocht om bij het registro (kadaster) allemaal oficiele papieren te halen. Elke postzegel is een belasting. Met een pak papier. Mooie stempels en een ervaring rijker de deur weer uit. Daarna rondje stad onder begeleiding van Tomtom Cees. Nu weten we tenminste waar we voor alles moeten zijn. Voor goede koffie hier, brood daar, snel wifi om de hoek etc. Want dat laatste is nog een uitdaging. Waar we nu zitten hebben we klassiek dailup analoog verbinding en dat is erg wennen….. Gelukkig is er op veel plekken hier gratis draadloosinternet, alleen moet je dan wel de deur uit…

Voor nu buenos noches y hasta la proxima vez.
Maarten en Mique

27 January 2010
By on 18:10
Here we go again!

Yes, we gaan weer naar de zon! Leuk al die sneeuw en vorst in Nederland, maar wij zijn er wel een beetje klaar mee. Tijd voor de vier ‘z’: zon, zee, zweet en ztrand.

Op 20-1 zetten we weer voet op Costa Ricaanse bodem. Voor de verandering vliegen we dit keer via de VS. Kunnen we meteen al die nieuwe veiligheidsmaatregelen ervaren (daar zaten we dus echt op te wachten…). Joepie, krijgen we en bodyscan! Heeft zo iets nog effect op je lichaam? Worden we er eerder bruin door? Komen we nu helemaal hyper het vliegtuig in? Ach we’ll see. Altijd blijven lachen en vooral niet bij de hand doen, dan ben je zo door alle controles.

Vanaf die tijd kan je ook op deze log weer geregeld een update lezen. Voor nu wensen we je een heerlijke jaarwisseling en een goed 2010. Tot later!

30 December 2009
By on 15:06